باکتری استخوانی...!
دانشمندان اخیرا موفق به کشف استخوان داخل نوعی از سیانو باکتری ها شدند!
نوعی از سیانو باکتری ها (باکتری های فتوسنتز کننده) که تا کنون کشف نشده بود، قطعات کوچکی از جنس کلسیم (مشابه استخوان) داخل سیتوپلاسم خود ایجاد می کند. این قطعات کوچک ممکن است به عنوان وزنه برای افزایش چگالی مورد استفاده قرار بگیرند. و از این طریق باکتری به محل مورد نظر متصل شود.
دانشمندان وقتی در حال مطالعه ی باکتری های یک دریاچه در مکزیک بودند با این گونه ی ناشناخته از باکتری ها مواجه شدند.
دانه هایی که داخل این سلول ها یافت شد ترکیبی از کلسیم، استرانسیم، باریم، منیزیم و کربنات هستند. از جایی که محتوی و نسبت این عناصر در این دانه ها مشابه غلظت و نسبت این مواد در باکتری یا در آب محیط نیست، دانشمندان حدث می زنند این باکتری ها از مکانیسم های انتقا فعال برای انتقال این مواد به داخل سلول استفاده کرده باشند.
با توجه به چگالی بالای این مواد، با وجود اینکه فقط 6 درصد از حجم باکتری را اشغال می کنند، چگالی آن را تا 12 درصد افزایش می دهند. به عقیده ی محققین این امر می تواند به پایین رفت باکتری در آب و رسیدن به محل مورد نظر کمک کند.
می دانیم که سیانو باکتری ها (یا همان جلبک های سبز - آبی) با انجام فتو سنتز یکی از اصلی ترین منابع و مراکز تولید اکسیژن کره ی زمین هستند.
قبل از این که گیاهان خشکی زی نیز به وجود بیایند، این سیانو باکتری ها بودند که اکسیژن کره ی زمین را فراهم کردند. می دانیم که جو کره ی زمین در ابتدا فاقد اکسیژن بوده است.
بررسی های مولکولی ماده ی ژنتیک باکتری تازه کشف شده که Candidatus Gloeomargarita lithophora نام گرفته است، رابطه ی خویشاوندی این گونه با گونه هایی را پیشنهاد می کند که بسیار قدیمی و باستانی هستند.
اکنون این فرضیه نیز مطرح می شود که شاید باکتری های باستانی نیز چنین دانه هایی را می ساخته اند ولی این دانه ها بعد از مرگ باکتری ها حل شده و در فسیل ها اثری از آن ها باقی نمانده است. دانشمندان در حال بررسی این فرضیه و برخی دیگر از فرضیاتی هستند که کشف این جلبک سبز - آبی مطرح می کند.
منبع: sciencenews
نوعی از سیانو باکتری ها (باکتری های فتوسنتز کننده) که تا کنون کشف نشده بود، قطعات کوچکی از جنس کلسیم (مشابه استخوان) داخل سیتوپلاسم خود ایجاد می کند. این قطعات کوچک ممکن است به عنوان وزنه برای افزایش چگالی مورد استفاده قرار بگیرند. و از این طریق باکتری به محل مورد نظر متصل شود.
دانشمندان وقتی در حال مطالعه ی باکتری های یک دریاچه در مکزیک بودند با این گونه ی ناشناخته از باکتری ها مواجه شدند.
دانه هایی که داخل این سلول ها یافت شد ترکیبی از کلسیم، استرانسیم، باریم، منیزیم و کربنات هستند. از جایی که محتوی و نسبت این عناصر در این دانه ها مشابه غلظت و نسبت این مواد در باکتری یا در آب محیط نیست، دانشمندان حدث می زنند این باکتری ها از مکانیسم های انتقا فعال برای انتقال این مواد به داخل سلول استفاده کرده باشند.
با توجه به چگالی بالای این مواد، با وجود اینکه فقط 6 درصد از حجم باکتری را اشغال می کنند، چگالی آن را تا 12 درصد افزایش می دهند. به عقیده ی محققین این امر می تواند به پایین رفت باکتری در آب و رسیدن به محل مورد نظر کمک کند.
می دانیم که سیانو باکتری ها (یا همان جلبک های سبز - آبی) با انجام فتو سنتز یکی از اصلی ترین منابع و مراکز تولید اکسیژن کره ی زمین هستند.
قبل از این که گیاهان خشکی زی نیز به وجود بیایند، این سیانو باکتری ها بودند که اکسیژن کره ی زمین را فراهم کردند. می دانیم که جو کره ی زمین در ابتدا فاقد اکسیژن بوده است.
بررسی های مولکولی ماده ی ژنتیک باکتری تازه کشف شده که Candidatus Gloeomargarita lithophora نام گرفته است، رابطه ی خویشاوندی این گونه با گونه هایی را پیشنهاد می کند که بسیار قدیمی و باستانی هستند.
اکنون این فرضیه نیز مطرح می شود که شاید باکتری های باستانی نیز چنین دانه هایی را می ساخته اند ولی این دانه ها بعد از مرگ باکتری ها حل شده و در فسیل ها اثری از آن ها باقی نمانده است. دانشمندان در حال بررسی این فرضیه و برخی دیگر از فرضیاتی هستند که کشف این جلبک سبز - آبی مطرح می کند.
منبع: sciencenews
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم آذر ۱۳۹۱ ساعت 8:33 توسط محمد حیدری
|